kalendarium

Wtorek, 2017-11-21

Imieniny:

Janusza, Marii
menunewsletter

Jeśli chcesz być na bieżąco informowany o tym co się dzieje w naszym gimnazjum (wycieczki, akademie, rady rodzicielskie) - zapisz się na naszą listę mailingową.

statystyki
  • Odwiedziło nas: 279045 osób
  • Do końca roku: 40 dni
  • Do wakacji: 213 dni
Logo BIP
http://www.men.gov.pl/
http://www.szkolawruchu.men.gov.pl/
http://www.ko.rzeszow.pl/
 http://rodzina.org.pl/
http://www.calapolskaczytadzieciom.pl/
http://www.ryms.pl/
http://www.qlturka.pl/glowna.html

Historia szkoły

Jesteś tu: » Strona startowa » Historia szkoły

       

 

I. Lata 1860 - 1909

 

   Historia szkoły w Sowinie ma swój początek w roku 1860 i związana jest z powstaniem we wsi tzw. szkoły trywialnej, zwanej inaczej gminną. Do jej założenia przyczynił się w znacznym stopniu Jan Oberlander, ówczesny właściciel wioski, dzięki staraniom którego wybudowano w Sowinie pierwszy, drewniany budynek z przeznaczeniem na szkołę. Prawie pół wieku odbywało się tutaj nauczanie miejscowych dzieci w zakresie czytania, pisania, rachunków i religii. Kształcenie tych podstawowych, elementarnych umiejętności przyczyniało się do likwidowania analfabetyzmu i wpływało na wzrost świadomości mieszkańców.

   Drugim budynkiem szkolnym, w którym prowadzono dalszą działalność oświatową w Sowinie, był murowany dwór zakupiony przez tutejszą społeczność, od ostatniego właściciela wioski  - Wincentego Wojtynkiewicza -  w roku 1902. Po dokonaniu w nim niezbędnych zmian i adaptacji dawnych pokoi dworskich na klasy lekcyjne, budynek ten służył za szkołę od 1904 do 1979 r.

  

  

   Z najstarszych dokumentów, opisujących historię szkoły sowińskiej, przetrwała do naszych czasów jedynie „Kronika szkolna", spisana przez  Edwarda Zimnego - jednego z kierowników placówki. Wszystkie wcześniejsze dokumenty zostały zniszczone przez żołnierzy niemieckich, których Sztab Główny kwaterował w tutejszej szkole w roku 1944. Edwardowi Zimnemu zawdzięczamy odtworzenie w „Kronice szkolnej" wydarzeń z lat 1939 - 1947 i kontynuację jej zapisków aż do roku 1959. Jak wynika z notatek kierownika Zimnego, jego poprzednikami na tym stanowisku byli kolejno - Wojciech Rozpara, Irena Styculanka i Józef Słowakiewicz.

 

II. Lata 1909 - 1939

 

   Wojciech Rozpara piastował funkcję kierowniczą szkoły w latach 1909 - 1936. W pamięci uczniów zapisał się jako człowiek bezgranicznie oddany swojej pracy, aktywny działacz społeczny, a na dodatek wielki miłośnik pszczelarstwa i sadownictwa, który swoją pasją zarażał innych. Wspólnie z małżonką - Katarzyną, powołał do istnienia „Koło Młodzieży Wiejskiej", które zajmowało się krzewieniem życia kulturalnego w Sownie, poprzez wystawianie inscenizacji teatralnych, organizowanie festynów, zabaw oraz innych imprez okolicznościowych.

   Pani Katarzyna Rozparowa podobnie jak mąż posiadała wykształcenie pedagogiczne i również pracowała na stanowisku nauczycielskim w tutejszej szkole. Przez 27 lat wspierała swojego współmałżonka w działalności dydaktyczno - wychowawczej i społecznej, a ponieważ sama była kobietą mądrą i bardzo inteligentną, udzielała mieszkańcom Sowiny porad lekarskich oraz pomagała tym wszystkim, których nie było stać na wizytę u wyspecjalizowanego medyka.

   Następczynią Władysława Rozpary na stanowisku kierownika szkoły sowińskiej, w latach 1936 - 1939 była Irena Styculanka. W życiu społecznym Sowiny odegrała ona znacznie mniejszą rolę, aniżeli jej poprzednicy, jednakże we wspomnieniach mieszkańców wioski, przetrwała jako osoba kochająca swój zawód oraz oddana uczniom i szkole.

 

III. Lata 1939 - 1947

 

   W ciężkich czasach okupacji hitlerowskiej i pierwszych latach powojennych, funkcję kierowniczą placówki oświatowej w Sowinie przyszło pełnić Józefowi Słowakiewiczowi, który pracował w tutejszej szkole wspólnie z małżonką - Janiną od roku 1939 do roku 1947. Z kroniki Edwarda Zimnego wiadomo, że w tym trudnym dla Polski okresie, nauka w sowińskiej szkole była kontynuowana. Najdłuższa przerwa, o której jest mowa w zapiskach, trwała niespełna siedem miesięcy - od września 1944 r. do 12 marca 1945 r. Mimo propagandy, szykan i nieustannych zmian, związanych m.in. z usunięciem polskich podręczników ze szkół, zakazem nauczania historii, geografii oraz literatury ojczystej, uczniowie mieli możliwość uczęszczania na zajęcia. Jednak z powodu biedy, zimna, szerzących się chorób i braku rąk do pracy w gospodarstwach rolnych, w szkole panowała bardzo duża absencja.

   Jak podaje Czesław Leosz w swojej książce pt. „Ochotnicza Straż Pożarna w Sowinie", w latach II wojny światowej, państwo - Józef i Janina Słowakiewiczowie - prowadzili tajne nauczanie z zakresu szkoły podstawowej - dla klas szóstych i siódmych. Mimo grożących im sankcji ze strony okupantów, zabiegali o właściwą edukację swoich podopiecznych, którym przyszło dorastać w tak ciężkich dla Polski czasach.


IV. Lata 1947 - 1959

 

   Kolejny rozdział historii naszej szkoły rozpoczyna się wraz z mianowaniem Edwarda Zimnego na stanowisko kierownika tutejszej placówki. Przybył on do Sowiny wraz ze swoją żoną Anną (także nauczycielką) w roku 1947 i  od samego początku skwapliwie zabiegał o podniesienie jakości i efektywności nauczania. Położył szczególny nacisk na wzbogacanie zbiorów bibliotecznych, kupował pomoce naukowe, a w roku 1954 przeprowadził kapitalny remont dotychczasowego budynku szkolnego. Jednym słowem, na nowo po wojnie zorganizował sprawne, a co za tym idzie efektywne funkcjonowanie sowińskiej szkoły.

  

  

   Z jego inicjatywy rozpoczęto we wsi m.in. kształcenie z zakresu Przysposobienia Rolniczego dla młodzieży, a także kursy dla analfabetów, które prowadzone były w budynku szkolnym trzy razy w tygodniu. Edward Zimny kultywował wśród dzieci pamięć o ważnych wydarzeniach historycznych i rocznicach, którym towarzyszyły uroczyste akademie z deklamacjami, śpiewami, tańcami, inscenizacjami itp. Za jego kadencji, w szkole zaczął funkcjonować sklepik i świetlica dla wychowanków, a także swoją działalność zawiązały różne organizacje uczniowskie. To on zainicjował również tradycję organizowania zabaw choinkowych i zapoczątkował funkcjonowanie Komitetu Rodzicielskiego, z którym ściśle współpracował.


V. Lata 1959 - 1965

 

   W roku 1959 nastąpiły kolejne zmiany na stanowisku kierowniczym szkoły w Sowinie. Obowiązki Edwarda Zimnego przejął wówczas Józef Szot, który z małżonką Bronisławą (również nauczycielką) przybył tutaj z powiatu rybnickiego i sprawował funkcję kierownika szkoły w latach 1959 - 1965

   Pani Bronisława Szotowa odegrała istotną rolę w życiu naszej szkoły. Od chwili przybycia na nową placówkę do Sowiny, dała się poznać jako świetna nauczycielka, osoba utalentowaną artystycznie, działaczka oraz organizatorka różnych przedsięwzięć. Prowadziła m.in. kursy szycia dla dziewczynek, objęła opieką kółko sportowe, chór, zespół taneczny oraz kółko teatralne, które prężnie działało i dawało swoje przedstawienia dla wszystkich mieszkańców wioski i okolicznych miejscowości. Jej podopieczni odnosili liczne sukcesy w zawodach sportowych na szczeblu gminnym, powiatowym i wojewódzkim m.in. w biegach, skokach i piłce ręcznej. Szczególne triumfy świeciła jednak w tym okresie gimnastyka akrobatyczna,  która przyniosła naszym reprezentantom wiele wspaniałych zwycięstw.

 

  

   W związku z brakiem dostatecznej ilości klas lekcyjnych i fatalnym stanem dotychczasowego budynku szkolnego, za czasów kierownika Szota rozpoczęto pierwsze rozmowy na temat budowy nowej szkoły w Sowinie. Urzeczywistnienie tego dzieła spoczęło jednakże na barkach jego następcy, którym okazał się dotychczasowy nauczyciel sowińskiej szkoły - Władysław Skibiński. Objął on stanowisko kierownicze w roku 1965, po przejściu Józefa Szota na urlop zdrowotny i sprawował tę funkcję do roku 1991.


VI. Lata 1965 - 1991

 

   Jak się później okazało, kierownikowi Władysławowi Skibińskiemu przyszło sprawować swoją funkcję w okresie wielkich zmian i przeobrażeń, związanych m.in. z elektryfikacją Sowiny, powstawaniem dróg dojazdowych czy budową Domu Nauczyciela, który oddano do użytku w roku 1972.

 

   Po skończeniu Domu Nauczyciela, przed kierownikiem stanęło kolejne trudne zadanie - konieczność budowy nowej szkoły. Dotychczasowy budynek, w którym dzieci uczyły się od 1904 roku,  był już w opłakanym stanie i nie nadawał się do dalszego użytkowania ani remontu. W związku z tym, Wojewódzka Dyrekcja Rozbudowy Miast i Osiedli wystosowała w roku 1979 pismo do pana Władysława Skibińskiego, nakazujące opuszczenie starego budynku szkolnego w trybie natychmiastowym.

   Od tej pory dla uczniów i nauczycieli w Sowinie nastał bardzo trudny okres. Chociaż stara szkoła została poddana rozbiórce, nauka musiała być przecież kontynuowana. Z powodu braku odpowiedniego miejsca podjęto decyzję, że dzieci będą się uczyć w trzech oddalonych od siebie budynkach. Dwie sale wygospodarowano w domach prywatnych - w Sowinie Dolnej i nieopodal kościoła, a trzy kolejne znajdowały się w Domu Ludowym, koło sklepu GS.

   Mimo trudnych warunków - uciążliwego przechodzenia z miejsca na miejsce i dotkliwego zimna w salach lekcyjnych podczas mrozów, uczniowie i tak nieźle radzili sobie z nauką oraz odnosili dobre wyniki. Tak jak do tej pory brali udział w różnych konkursach przedmiotowych na szczeblu gminnym, powiatowym oraz wojewódzkim, a absolwenci bez przeszkód kontynuowali naukę w wybranych przez siebie placówkach. Pod opieką żony kierownika - pani Jadwigi Skibińskiej - działało kółko teatralne, zaś dzięki nauczycielce - pani Marii Ząbkowicz - rozpoczął swoją działalność szkolny zespół wokalno - muzyczny, który swoimi występami promował naszą miejscowość w całej okolicy.

   W tym czasie, gdy uczniowie pobierali naukę w trzech oddalonych od siebie punktach, cały czas postępowały prace przy budowie nowego budynku szkolnego. Realizacja tego przedsięwzięcia wymagała od wszystkich zaangażowanych osób wiele wytrwałości i uporu na drodze pokonywania trudności i piętrzących się przeszkód. Wspólnymi siłami doprowadzono jednakże budowę do szczęśliwego zakończenia i 21 lipca 1985 roku odbyło się uroczyste oddanie szkoły do użytku. Odbiło się to nawet echem w ówczesnej prasie, w której pisano o nowoczesnym budynku szkolnym powstałym na terenie wsi oraz o dużych zmianach, jakie zachodziły w tej niewielkiej przecież miejscowości na Podkarpaciu.

  
   Kolejnym istotnym wydarzeniem, za czasów kierownika Skibińskiego, było oddanie do użytku w roku 1988 nowej sali gimnastycznej oraz dwóch znajdujących się nad nią pomieszczeń lekcyjnych. Otwarcie tego obiektu połączone było z Dożynkami, przemówieniami, pamiątkowymi wpisami do „Złotej księgi" oraz występami artystycznymi.

   Wraz z inauguracją roku szkolnego 1991/1992 nastąpiły zmiany na stanowisku kierowniczym Szkoły Podstawowej w Sowinie. Pan Władysław Skibiński, który pełnił funkcję kierowniczą od 1965 roku, przeszedł na emeryturę, a jego następcą na drodze konkursu został dotychczasowy nauczyciel tutejszej placówki - mgr Stanisław Rogaczewski.

VII. Lata 1991 - 2009

 

   Nowy dyrektor z chwilą objęcia funkcji postanowił kontynuować dzieło poprzednika i dbać o dalszy rozwój podległej sobie szkoły. Od tamtej pory stara się zapewnić zarówno nauczycielom jak i uczniom możliwie najlepsze warunki do pracy i nauki. W tym celu współpracuje z burmistrzem i Radą Gminy Kołaczyce, sołtysem wsi, miejscowymi radnymi oraz Radą Rodziców.  

 

 

   Za jego kadencji miała miejsce kolejna reforma oświaty. Mianowicie od 1 września 1999 roku zamiast ośmioklasowej szkoły podstawowej istnieje sześcioklasowa szkoła podstawowa oraz trzyletnie gimnazjum. W pierwszych trzech latach po wprowadzeniu reformy, w jednym budynku funkcjonowały dwie szkoły i dwóch odrębnych dyrektorów. Dyrektorem Szkoły Podstawowej pozostał mgr Stanisław Rogaczewski, a mgr Beata Madej objęła stanowisko Dyrektora Gimnazjum. Jednakże w roku 2002 placówkę przekształcono w Zespół Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Sowinie, której jedynym dyrektorem na drodze konkursu został ponownie mgr Stanisław Rogaczewski.

   Dzięki staraniom nowego dyrektora znacząco zmienił się również sam wygląd budynku szkolnego. Najpierw wykonane zostało ogrodzenie, następnie w roku 2004 zmieniono dach, okna, wykonano elewację zewnętrzną, zaś wewnątrz odnowiono gabinet dyrektorski, pokój nauczycielski, ściany korytarzy, zakupiono nowe meble i zmodernizowano kotłownię. Kolejna metamorfoza szkoły miała miejsce w roku 2008, kiedy to odnowiono wnętrze klas, szatni i sali gimnastycznej. Pomalowano wówczas wszystkie ściany, drzwi, a podłogę pokryto nowymi wykładzinami. Rok 2010 zaowocował dodatkowo wyłożeniem placu przed szkołą - kostką brukową oraz powstaniem na terenie przyszkolnym Placu Zabaw dla dzieci, sfinansowanego w połowie przez gminę, a w połowie z funduszy unijnych.

 

 

   Ważnym wydarzeniem za kadencji dyrektora - mgr Stanisława Rogaczewskiego było nadanie Zespołowi Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Sowinie zaszczytnego imienia - Jana Pawła II. Ta podniosła uroczystość miała miejsce 17 października 2005 roku i na trwałe zapisała się w pamięci nauczycieli, uczniów oraz wszystkich mieszkańców wioski. Od tamtej pory szkoła w Sowinie posiada swój własny sztandar, na którym widnieje wizerunek Ojca Świętego - Jana Pawła II i jego słowa: „Wy jesteście uśmiechem i nadzieją tej ziemi". Poczet sztandarowy reprezentuje naszą placówkę podczas ważnych uroczystości państwowych, kościelnych i szkolnych m.in. w dniu Święta Patrona Szkoły, obchodzonym corocznie 16 października.

   Szkoła pod kierownictwem mgr Stanisława Rogaczewskiego podtrzymuje w dalszym ciągu tradycje teatralne. Organizacją przedstawień zajmowały się do tej pory wychowawczynie świetlicy - mgr Ewa Suchodolska - Strach, mgr Małgorzata Leśniak - Florek oraz wychowawczyni klas początkowych - mgr Barbara Rogaczewska. Pod ich opieką powstały inscenizacje „Jasełek" oraz znanych baśni „Królowa Śniegu" i „Czerwony Kapturek".

   W styczniu 2009 roku, z inicjatywy mgr Doroty Błoniarz i mgr Marii Jachym, powstało w naszej placówce Szkolne Kółko Teatralne, które ma już na swoim koncie kilka poważnych realizacji. (zob. w zakładce Szkolne Kółko Teatralne)

   Oprócz grupy teatralnej, nasza placówka może poszczycić się także własnym Zespołem Tanecznym, który powstał w ramach projektu „Edukacja taneczna dla dzieci i młodzieży szkolnej oraz pozaszkolnej w Sowinie", realizowanego w ramach Programu Integracji Społecznej ze środków PPWOW (Poakcesyjnego Programu Wsparcia Obszarów Wiejskich). Twórcami i realizatorami tego przedsięwzięcia byli nauczyciele - mgr Beata Madej, mgr Małgorzata Dziedzic, mgr Małgorzata Leśniak - Florek oraz mgr Krzysztof Stasiowski (zob. Strona główna).

   Wiek XXI, jego osiągnięcia i wynalazki, otworzyły przed szkołami możliwość zastosowania nowych technologii nauczania. Z myślą o tym, w budynku szkolnym w Sowinie powstały trzy pracownie komputerowe oraz Centrum Informacji Bibliotecznej, które udostępnione są do dyspozycji nauczycieli i uczniów. Utworzone zostały one w ramach projektu „Pracownie komputerowe dla szkół" współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (zob. Strona główna).

   Dzięki staraniom dyrektora Rogaczewskiego, w Zespole Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Sowinie funkcjonuje również świetlica szkolna, gdzie dzieci mają zapewnioną stałą opiekę wychowawczą. Mogą tutaj przychodzić w czasie pozalekcyjnym, aby odrobić zadanie domowe, oglądnąć film lub bajkę, wziąć udział w zajęciach umysłowych, plastycznych, umuzykalniających, a także grach i zabawach. Wychowawczyni świetlicy - mgr Maria Jachym - wspólnie ze swoimi podopiecznymi zajmuje się także redagowaniem gazetki szkolnej pt. „Nowinki Sowinki", w której zamieszczane są wszystkie wydarzenia z życia placówki, jakie miały miejsce w ciągu mijającego miesiąca.

   Tak jak we wszystkich szkołach w gminie, tak i u nas prowadzone jest dożywianie dzieci, finansowane przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Kołaczycach. Od roku 2007 w ramach dożywiania wydawane są ciepłe posiłki dla wychowanków, w specjalnie do tego celu zagospodarowanym pomieszczeniu, adoptowanym na potrzeby jadalni.

Kończąc niniejsze opracowanie należy podkreślić, że  historia naszej szkoły to nie tylko historia budynku, w którym odbywa się nauka. Historię szkoły współtworzą przede wszystkim uczniowie, pracujący w niej nauczyciele, a także pracownicy administracji i obsługi, bowiem każda z tych osób ma swój własny wkład i udział w 150 - letnich dziejach istnienia placówki oświatowej w Sowinie.

   Słowami „Wiersza o wielkiej wdzięczności", autorstwa  Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, dziękujemy więc wszystkim i każdemu z osobna za pracę na rzecz wspólnego dobra i przyszłych pokoleń. Za to, że nasza szkoła wygląda dziś tak a nie inaczej.

 


„... Bezmierny mój dług wdzięczności,

więc strof mi potrzeba jak w słońcu grająca kapela,

żeby po całym kraju rozsławił się, rozgłosił wysiłek nauczyciela.

 

Jakże nie pisać wiersza, jakże nie płonąć w podzięce

za światło, co się rozszerza, za dar najpiękniejszy, za wiedzę!

 

Nasz świat jest słonecznym światem, nasz świat na wiedzy stoi -

i dlatego dziś wieńczę oświatę, o przyjaciele moi!..."


opracowanie - mgr Maria Jachym

 

Bibliografia i źródła:

 

1. „Kroniki szkolne" prowadzone przez: kierownika Edwarda Zimnego, kierownika Józefa Szota, dyrektora Władysława Skibińskiego, dyrektora - mgr Stanisława Rogaczewskiego, mgr Ewę Suchodolską - Strach, mgr Małgorzatę Leśniak - Florek i mgr Marię Jachym.

2. Opracowanie „Historii szkoły w Sowinie", autorstwa pani mgr Janiny Skibińskiej, zamieszczone w folderze szkolnym, wydanym z okazji nadania Zespołowi Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Sowinie - imienia Jana Pawła II.

3. Czesław Leosz, Ochotnicza Straż Pożarna w Sowinie (w zarysie historycznym), Sowina 2006.

  

   Serdeczne podziękowania dla pana Bolesława Wójtowicza, za życzliwe udostępnienie mi fotografii dawnej szkoły dworskiej oraz zdjęć kierownika E. Zimnego i  J. Szota, składa

                                autorka opracowania 

statystyki

Opracowanie: szkolnastrona.pl